No to po kolei.
1. Dzisiaj rewizyty.
2. Wszyscy się wzdragają przed postawieniem kropki nad i czyli nad poproszeniem o oficjalne chodzenie. Ale wszyscy tęsknili za wszystkimi. Może z wyjątkiem Łukasza.
3. „Mam coś dla ciebie” powiedział Mariusz sięgając do kieszeni. Ewelina już myślała, że to obrączka a to był jakiś pierścionek czy insza biżuteria. Młodzi potem wybrali się do stadniny gdzie karmili konie. Mariusz, mimo codziennej styczności ze zwierzętami na gospodarstwie, był bardzo nieufny. Potem było czyszczenie konia, ale jazdy już nie było. Trochę jazdy autem po okolicy, a potem wizyta u mamy Eweliny w małym domku. Tam poważne wyzwanie, bo został poproszony do obsługi grilla. Mariusz cieszy się, że tam przyjechał.
4. „Za mało tego kontaktu jest” stwierdziła Agnieszka informując, że po wyjeździe kamer Łukasz zajął się pracą (cokolwiek by to było) i zostawił ją bez „zaopiekowania”. U Agnieszki siedzieli wszyscy (czyli Agnieszka, Łukasz, babcia Agnieszki i jeszcze jedna pani, chyba ciocia) przy stole na środku łąki z malowniczym widokiem na ruiny zamku. Babcia ścięła Łukasza krótko: za dużo pracy, więcej zajmować się dziewczyną. Potem młodzi pojechali spróbować się w konkurencji, której chyba jeszcze nie było w rolniku – rzut siekierą do tarczy. Na koniec spotkanie z przyjaciółkami, gdzie padło trudne pytanie: czy wy w ogóle się lubicie? Wszyscy w kółko mu mówią, że musi jej poświęcać więcej czadu. W rozmowie sam na sam Agnieszka poprosiła go żeby wykazywał więcej inicjatywy. Bo ona już więcej nie będzie się angażować gdy nie jest chciana. Łukasz się zjeżył, że presja i szantaż emocjonalny. I że musi wybierać. A on tego nie lubi. Dlatego poszedł do programu, w którym musie wybierać. To brzmi logicznie.
5. „Pojawi się tato, jak dotrze i przyjaciółka, jak dotrze” poinformowała Gosia. Przyjaciółka się pojawiła, tata nie dotarł i w trójkę zasiedli do stołu. Wiktor usiłował namówić Gosię na ponowny przyjazd na gospodarkę. „Nie ma problemu”. Potem wyjazd w plener, zwiedzanie jakiegoś pałacu i wywiad – żeby się przełamać i otworzyć.
6. „Przyjechałam tutaj z jasnym celem – posiadaniem swojego chłopaka” Justyna przyjechała do Szymona i jego mamy. Justyna rozluźniona, zadowolona, zero stresu. Tradycyjnie zaprezentowała się z odkrytymi ramionami. Chwali Szymona, Szymon ją komplementuje. No idealna para po prostu. Po krótkiej nasiadówce w mieszkaniu pojechali na korty grać w tenisa. Potem spotkanie ze znajomymi, znajomi też zachwyceni Justyną. Tylko jeden drobiazg – w ogóle nie ma między nimi kontaktu fizycznego. Ale nie, na samym końcu produkcja pokazała dwa ujęcia, gdzie Szymon położył rękę na jej ramieniu.
7. U Julii nietypowo – mieszka we Wrześni, ale zabrała Karola do Pyzdr. Pospacerowali nad Wartą, a potem popłynęli sobie rzeką małym stateczkiem. Związek się rozwija w sensie dotyk, towarzystwo, itd. Ale Karol broni się przed nazwaniem tego związkiem. Nietypowe było też to, że spotkanie z rodziną było w plenerze. Tam pierwsze skrzypce grała ciocia, potem tata, potem reszta rodzina a na końcu Julia. Karol, sam kontra reszta rodziny, nie dał się przegadać i rodzinne spotkanie zakończyło się remisem. Na końcu Julia zabrała go na pole, gdzie pletli wianki z lawendy. Karolowi na początku mina się wydłużyła, ale jak się wziął do roboty, to przegonił Julię.
W następnym odcinku: wymarzone randki. Karol coś po cichu knuje „zobaczymy czy się wydarzy to, co rozwinie ten związek” „Myślę, że może być coś poważniejszego z tego”. A Łukasz siedzi na ławce z Agą i mówi „tu jest problem” i „nie chcesz mnie zrozumieć”.
PS i jeszcze mój wpis z FB, bo produkcja bardzo długa zwlekała z wrzuceniem materiału o Łukaszu i Agnieszce.
Ja to widzę tak: Łukasz jest informatykiem z dużego miasta. Coś się stało, że trzy lata temu sprowadził się do tej wioski koło Łeby i mieszka na tym dziwnym gospodarstwie. Niby ma krowy, ale cały jego obrządek to to, że je raz na tydzień karmi chlebem z miski. Niby ma gospodarstwo, ale robi milion innych rzeczy, surfuje w internecie, surfuje po Bałtyku. Tam mieszka jakaś kobieta, ma swoje konie, jest hipoterapia, no wszystko to wygląda bardzo dziwnie. Jakby to Łukasz mieszkał kątem na czyimś gospodarstwie. Zauważcie, że właściwie nikt, nawet dziewczyny, które u niego mieszkały, nie potrafiły powiedzieć czym on tak naprawdę się zajmuje. Z charakteru to człowiek, który kieruje się impulsami. Chce się bawić z krowami – idzie do krów, chce się bawić z psem – idzie do psa, chce popływać – idzie nad morze. Ten człowiek nie nadaje się do stworzenia związku, dzieci, rodziny. Ktoś go trafnie określił mianem Piotrusia Pana. Wybór rodzi presję, a on przed presją ucieka. Dlaczego zatem zgłosił się do programu, który właśnie polega na wybieraniu? Ano dlatego, że chłopak (wiem, że ma 37 lat, ale to chłopak) wyniósł się z miasta na wieś, ma jakąś tam firmę, grupę współpracowników i znajomych, ale jest sam. Nawet na grilla przyszli jacyś ludzie z łapanki, którzy mieszkają tam krócej od niego. I on poszedł do tego programu nie po żonę, nie po związek, nawet nie po dziewczynę. On poszedł po grono przyjaciółek. Najbardziej go urządzała opcja „harem”, której szczerze pożałował przy wyjeździe Natalii. Dlatego tak często dzisiaj podkreślał, że ważne jest dla niego nie miłość, nie związek, ale zrozumienie. Że nie chce jednej kobiety ale kółka przyjaciółek. Dla niego najlepiej by było, gdyby jedna, druga, trzecia czy czwarta panna wpadały do niego na zmianę. Spontanicznie. Dziś telefon, jutro przyjazd. Pierwsza na cały luty, druga na majówkę, trzecia na cały sierpień. Pomieszkać, popływać i pobawić się w rolnika. Do Agnieszki w końcu to dotarło: „on woli swoje rzeczy. A ja miałam być opcją „przyjemność i rozrywka”, która wjeżdża kiedy jest czas. A kiedy go nie ma to nie wjeżdża. A to nie jest fajne”. To jest fajne jak się ma 17 lat. A nie jak się ma 37 lat i zgłasza się do programu, który polega na wybraniu sobie żony. Mam nadzieję, że kiedyś Łukasz stworzy z kimś związek, ale musi przestać się bawić i naprawdę tego chcieć. A na razie niech sobie kupi psa i nie zawraca głowy poważnym ludziom.
